İslamiyet’in kabulünden sonra Türkler yaşamın her alanında Araplardan, Farslardan etkilenmişlerdir. Bu etkileşimin en belirgin olduğu alanların başında edebiyat göze çarpmaktadır.

ü                                        13. yy dan dan itibaren şair ve yazarlar Fars- Arap etkisine girmeye başlamıştır.

ü                                        Şairler şiirlerini “DİVAN” adını verdikleri bir kitapta topladıkları için bu edebiyatına “Divan Edebiyatı” denilmiştir.

ü                                        Ayrıca “klasik-eski –zümre edebiyatı” da denilir

ü                 Bu edebiyatın özünde dinde tasavvuf vardır.

ü                 Dil çoğunlukla halkın anlayacağı tarzda değildir.

ü                 Arap ve Fars edebiyatı örnek alınmıştır.

ü                 Saraydan destek gördüğü için “saray edebiyatı” da denilmiştir

ü                 Ölçü olarak “aruz ölçüsü” kullanılmış.

ü                 Çoğunlukla aşk, şarap, kadın övgü, din, ahlak, tasavvuf konuları işlenmiştir

ü                 Kafiye hem göz hem de kulak için anlayışı hakimdir.

ü                 Zengin ve tam kafiye sıklıkla kullanılmıştır.

ü                 Divan dışında beş mesnevinin toplandığı kitaba “hamse” denilir.

ü                 “bentlerle”yazılanlar:rubai, tuyuğ,şarkı,terkib-i bent,terci-i bent,murabba